4 Comments

  1. Boudewijn
    april 27, 2020 @ 8:38 pm

    Interessante cijfers, maar je geeft wel een wat eenzijdig verslag van de zaken. Zo hecht je veel waarde aan de lager wordende dekkingsgraad van de fondsen, maar schrijf je niets over de lage rekenrente waar de fondsen mee moeten werken.

    Als je kijkt naar de realiteit zie je een heel ander plaatje dan wat jij schetst:
    In 2019 steeg het vermogen van de pensioenfondsen met 161 miljard euro. Er werd 31 miljard uitgekeerd aan 3,3 miljoen Nederlanders en er werd 33 miljard aan premies geïnd. Netto resultaat: een groei van 163 miljard euro. Dat is meer dan 12% rendement, terwijl de fondsen gedongen zijn hun verwachte rendement in de toekomst op 0% te houden vanwege de lage rekenrente.

    Is er dan een probleem met de dekkingsgraad, of met de manier van rekenen?

    Reply

    • Saska | Finance Monkey
      april 29, 2020 @ 8:23 am

      Hoi Boudewijn. Ik heb inderdaad niks vermeld over de rekenrente. Dit is een discussie op zich. De rekenrente is laag omdat dit gelijk ligt aan wat er op dit moment in de markt gevraagd wordt. Lage rentes komen mede door quantitative easing van de ECB. Hier was Nederland geen voorstander van, maar de zuidelijke landen van de Eurozone wel. Quantitative easing zou er namelijk voor zorgen dat er meer geld beschikbaar zou komen in de economieën van zuidelijke landen, welke door de financiële crisis hard geraakt waren (uiteindelijke resultaat was dat er vanuit de zuidelijke landen vervolgens veel geld richting de noordelijke economieën ging omdat het risico bij ons stukken lager was, maar dat terzijde). Wanneer we de rekenrente omhoog zouden gooien zou dit een vertekend beeld geven met de realiteit. Het zou dan lijken alsof pensioenfondsen in de toekomst makkelijker aan hun verplichtingen kunnen voldoen, iets wat niet klopt. In dit geval zouden pensioenen mee kunnen groeien met inflatie en zou er niet gekort hoeven worden volgens de methodiek. Ware het niet dat dit dus niet klopt, de rekening welke doorgeschoven zou worden naar jongere generaties zou dan nog groter worden wanneer de rekenrente hoger zou zijn dan de markt conforme rente. Zie ook uitleg van de DNB.

      Ingaande op je tweede argument:
      Fijn dat er meer geld werd geïnd dan uitgekeerd, maar daar staat natuurlijk ook een toekomstige verplichting tegenover. Het Nederlandse pensioenstelsel is GEEN omslagstelsel (omslagstelsel: geïnd bedrag = uitgekeerd bedrag). Daarnaast zouden we in 2019 dan een verbetering moeten zien van de dekkingsgraad, als toekomstig rendement op 0% wordt gehouden maar er wel 161 miljard euro extra rendement is gemaakt. Ten opzichte van 2018 (toen de rekenrente ook 0% was) is er alleen een daling te zien van de dekkingsgraad (zie eerste grafiek). Hoe zou je dit dan kunnen verklaren? Naar mijn mening komt dit doordat toekomstige verplichtingen meer zijn gestegen dan het rendement van 161 miljard euro wat in 2019 is gemaakt. Kortom: een verslechtering van de situatie.

      Reply

  2. Piet van Rijnsoever
    mei 3, 2020 @ 8:58 am

    Ik kan je zo een overzicht sturen, waarin ik vanaf 2000 het kapitaal e.d. van het PFZW laat zien. Daarna een prognose voor de komende 10 jaar.
    Daaruit blijkt dat er makkelijk met terugwerkende kracht geïndexeerd kan worden en dan neemt het vermogen met een gemiddeld rendement van 8% nog steeds fors toe. Koolmees en Knot stelen het geld van de gepensioneerden om het geld bij de verzekeraars onder te brengen. Marktwerking…. dat gaat altijd fout!)

    Reply

    • Saska | Finance Monkey
      mei 4, 2020 @ 8:38 pm

      Dat zou ik graag ontvangen Piet. Je kunt het mailen naar saska@financemonkey.nl of natuurlijk een link plaatsen naar de informatie zodat dit voor iedereen inzichtelijk wordt. Is dit ook opgenomen in het herstelplan om de dekkingsgraad weer op peil te krijgen, zoals hier beschreven op de site van PFZW? Deze herstelplannen worden vaak niet voor niks opgesteld namelijk…..

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *