6 Comments

  1. Maris | Moneyzz.nl
    november 10, 2018 @ 4:53 pm

    in 1x afgelost! Die van mij was bijna 3000 euro dus niet zo heel veel vergeleken met andere bedragen die ik vaak hoor. Dat geld was eigenlijk bedoeld voor het behalen van mijn rijbewijs, maar ik had anders direct mét rente moeten gaan terugbetalen. Vraag me niet wat de rente destijds was, want ik praat nu echt over zeker 10 jaar geleden. Een buffer had ik niet, maar ook niet nodig, want ik woonde gewoon nog thuis.
    Maar het 1 hoeft het ander ook niet uit te sluiten. Je kunt ook én versneld je studieschuld aflossen én een buffer opbouwen.
    Wat betreft het kijken naar je schulden en eerst je duurste schuld aflossen vind ik dat je helemaal gelijk hebt. Dat is altijd verstandig.
    Maar tegenwoordig is het wel verdomd lastig om mét een studieschuld een huis te willen kopen. Omdat je gewoon een heel stuk minder kunt lenen. En dat gaan ze zeker weten alleen nog maar moeilijker maken in de toekomst. Dus daarom zou ik nog steeds zeggen; wanneer het je enige schuld is, los het gewoon zsm af! Heb je maandelijks ook weer meer geld over om voor dat huis te sparen wat je wilt kopen. En het is en blijft een schuld. Geen monopolygeld. Terwijl sommige mensen het wel zo lijken te gebruiken. En niet beseffen dat ze er gewoon voor de rest van hun leven nog aan vast zitten om het af te betalen.
    Vroeger kreeg je nog een basisbeurs, ik vind het sowieso slecht dat je tegenwoordig verplicht bent om te lenen voor je studie en geen basisbeurs meer krijgt. Zo brengen ze mensen gewoon in de problemen. En uiteindelijk gaat het ook zo zijn dat mensen júíst daardoor ook niet (verder) gaan studeren. Als ik namelijk nu geleefd had, als in, dat ik nu de leeftijd gehad had dat ik zou moeten beginnen met studeren en daarvoor zou moeten lenen. Dan zou ik niet gaan studeren. Simpelweg omdat ik geen schulden wil. Hypotheek uitgezonderd.
    Voor nu zou je eigenlijk al van kinds af een moeten gaan sparen voor je studie (of hopelijk doen je ouders dat grotendeels voor je, mits die dat kunnen). Anders is het niet mogelijk om te studeren zonder schuld. Maar dat is wel een giga switch. Juist omdat dat vroeger gewoon niet nodig was.

    Reply

    • Saska | Finance Monkey
      november 11, 2018 @ 7:40 am

      3.000 valt gelukkig nog mee zeg! Iedereen maakt inderdaad andere keuzes en daar is iedereen ook vrij in. De 1 gaat op kamers, de ander blijft thuis wonen. Dat is al een enorm verschil in hoe hoog je studieschuld kan uitpakken denk ik.

      Hoe zat het met je kosten zoals zorgverzekering etc. toen je nog thuis woonde? Betaalde je geen geld aan je ouder(s) om thuis te kunnen blijven wonen (meebetalen aan boodschappen etc.)? Ik denk dat het toch verstandig is om een kleine buffer te hebben te hebben als je thuis woont, al is dit maar €250 euro. Je kunt raar in de problemen komen als je je zorgverzekering niet kunt betalen (lees van €100 basisverzekering bij een gewone verzekeraar naar een basisverzekering bij het CAK van rond de €150 per maand, die extra €50 voor hetzelfde betalen zou een beetje jammer zijn, niet?).

      Zou je echt niet zijn gaan studeren? Dat zou ik wel een kwalijke zaak vinden zeg… Zelf denk ik daar heel anders over. Ik zie wel echt in dat door de stapjes die ik heb gemaakt met studeren/school (van het vmbo naar een universitaire master) dat ik daar nu maandelijks toch wel veel voor terugkrijg! Bij mij verdient die studieschuld zich dan ook gemakkelijk terug. Ik ben dus erg dankbaar voor de kansen die het Nederlands onderwijsstelsel mij heeft geboden, in veel andere landen zou dit niet mogelijk zijn geweest.

      Ik snap helemaal je gevoel dat je geen schulden wilt, ik denk er zelf ook zo over. Al moeten we denk ik met z’n allen wel realistisch blijven en zijn er zeker wel verschillen in type schulden. Gelukkig wonen we niet in Amerika waar een studieschuld je echt de nek om kan draaien (lees 11% rente op jaarbasis versus 0,00% in Nederland…). Wat vind je dan het verschil tussen een studieschuld en een hypotheek? Ik zie namelijk beiden als investering.

      Ben het wel compleet met je eens dat ouders rekening moeten gaan houden met de studie van hun kind. Ik denk dat het erg verstandig is om meteen vanaf de geboorte dan ook al geld opzij te gaan zetten. Ik weet het (of nouja, dat hoor ik vaak, heb zelf (nog) geen kinderen), kosten gaan al enorm omhoog wanneer je een kind krijgt, maar als je de keuze neemt om een kind te krijgen moet je naar mijn mening ook rekening houden met (minimaal) €50 euro per maand opzij zetten naar een spaarrekening / beleggersrekening op naam van je kind. Juist om die studie te bekostigen of eventueel voor een rijbewijs, aankoop van een huis, of wat er ook maar nodig is!

      Reply

      • Maris | Moneyzz.nl
        november 12, 2018 @ 4:08 pm

        Ja ik had ook puur en alleen een schuld omdat ik stopte na 1 jaar (door omstandigheden). Dus dat was mijn geluk. Daarom was het niet meer. Uiteindelijk heb ik een thuisstudie gevolgd en dat is hoe ik aan mijn diploma kom. Al is dat maar mbo 1. Want na heel veel pech was ik wel klaar met weer jaren lang studeren in het vooruitzicht. En daarbij wist ik ook totaal niet wat ik wilde.
        Ik heb nooit de wens gehad qua beroep van; oh ik wil dit of dat zó graag doen. Dat scheelt ook. Er wordt wel heel heilig gedaan over diploma’s en ze kunnen ook best van pas komen, maar ik merk wel dat ervaring vaak echt tig keer belangrijker gevonden wordt. Maar ook dat verschilt natuurlijk heel erg per vakgebied.

        Dat klopt idd helemaal. Net als dat het al een heel verschil is of je zelf naast je studie nog een baan hebt, dan heb je ook weer meer te besteden en hoef je ook weer minder te lenen.

        Ik ben zelf heel erg opgevoed van; als je iets wilt dan spaar je daarvoor. En ik heb van dichtbij gezien hoe is het om te leven met (beginnende) schulden (door een scheiding en de valsheid die daarbij kan komen kijken) en hoe dat je beperkt in het leven. Hoe hard je moet vechten om daar weer uit te komen. Daarom ben ik heel erg tegen lenen. Daarbij ben ik van mening dat een studie niet noodzakelijk is om geld te kunnen verdienen. Er zijn genoeg banen waarvoor je geen diploma nodig hebt. Daarom zou ik nooit geld lenen voor een studie. Maar eerst ervoor sparen. Desnoods door eerst eens een paar jaar te gaan werken.
        Dan moet je wel wachten, maar je kunt het wel in een paar jaar bij elkaar sparen. En een huis spaar je niet even in een paar jaar bij elkaar. Tenzij je tot je 45e of zo thuis blijft wonen 😛
        Wil je een beetje betaalbaar kunnen wonen en geen geld weggooien, dan is een koopwoning wel zo prettig. Een studieschuld beperkt je enorm bij het krijgen van een hypotheek.
        Plus er zijn genoeg studies die jou geen garantie op werk geven, dan zit je mooi met je schuld. Doei begin van de rest van je leven. Daarom vind ik een studieschuld ook geen uitzondering. Tenzij je 100% zeker weet dat het jou een goede baan oplevert én je dan ook écht gelukkig bent. En dus zeker weet dat je je studieschuld dan ook weer zsm af kunt lossen.
        Dat is de reden waarom ik er zo over denk.
        En mijn keuze zou idd zijn geweest om niet te gaan studeren. Of eerst het geld ervoor bij elkaar te sparen. Gewoon omdat ik weet hoe erg schulden je kunnen beperken. En ik wil zelf nooit maar dan ook NOOIT in zo’n situatie terecht komen qua schulden. Dan maar liever wat langer wachten en zeker weten dat het me geen stress oplevert. Want ik denk dat veel mensen zich nog dik vergissen in hoeveel stress zoiets kan opleveren. Iedereen doet het nu gewoon omdat het ‘normaal’ gevonden wordt (en omdat ze wellicht denken dat ze niet anders kunnen). Maar het kan wel anders naar mijn mening. Maar dan moet je wel de discipline daarvoor kunnen opbrengen.

        Tuurlijk, een kleine buffer is nooit weg, maar wanneer je thuis woont kun je vaak heel gemakkelijk je zorgverzekering betalen. Omdat je vaak dan nog een goede zorgtoeslag krijgt en zelf maar een paar tientjes hoeft te betalen per maand. Dat heb je al bij elkaar door 1x per maand een simpele klus te doen via het uitzendbureau en dan hou je nog geld over ook.
        Maar als je thuis woont is het dus niet nodig om duizenden euro’s aan buffer op te bouwen en je studieschuld te laten staan. Dat was meer wat ik bedoelde.
        Wanneer je op jezelf woont is een grotere buffer nodig, maar is het nog steeds mogelijk om daarnaast extra af te lossen op je studieschuld zodat die zsm weg is. Want wat ik eerder al zei, die rente is voor de lucky ones nu wellicht 0% maar die gaat echt wel weer omhoog! Daar praten ze nu al over om die per 2020 weer omhoog te doen. Daarbij is en blijft het een schuld die terugbetaald moet worden en die moet je niet willen hebben. Of er nou 0% rente op staat of niet. Je moet toch elke maand weer een leuk bedrag inleveren omdat je verplicht bent om hem af te betalen. Zonde vind ik dat! Daar kan ik wel wat leukers voor bedenken.
        Want het blijft een feit dat je jaren later nog steeds betaald voor iets wat je lang geleden al gedaan/ gekocht/ betaald hebt, net als met andere schulden. En het is niet te zeggen dat je daar op dat moment dan ook nog steeds van geniet (als in; die baan waar je het voor deed).
        Een huis is voor mij de enige uitzondering omdat dat (als je het goed doet) iets is waar je járen lang blijft wonen en die los je natuurlijk stukje bij beetje automatisch al af per maand (tegenwoordig). Maar het voordeel hiervan is ook dat wanneer je extra aflost je je woonlasten omlaag kunt brengen en daardoor minder geld nodig hebt in het leven wat je weer veel vrijer maakt. En wellicht kun je dan minder gaan werken bij die baan die je dan misschien toch niet meer zo leuk vind. Of die je toch wel erg zwaar valt omdat je de jongste niet meer bent.

        Ik heb idd wel mijn eigen rekeningen betaald trouwens toen ik nog thuis woonde, maar ik paste ook op bij de buren, daar verdiende ik mijn geld mee. Met af en toe een opdracht via het uitzendbureau. Dan is je telefoonrekening en je zorgverzekering zo betaald! Die tijd van thuis wonen is achteraf gezien heerlijk, bijna geen rekeningen, alleen zo jammer dat je dat pas achteraf écht beseft en dan denkt; oh hoeveel geld had ik wel niet kunnen sparen als ik niet alles uitgegeven had!? En uiteraard zullen er mensen zijn die hier allemaal anders over denken, maar je wordt natuurlijk gevormd door de dingen die je meemaakt in het leven. En als een ander er wel mee kan leven, helemaal prima, maar ik zou het niet kunnen. Gewoon omdat ik teveel shit gezien heb wat geld betreft.

        Reply

  2. Bart
    november 10, 2018 @ 10:07 pm

    Goeie post en ik ben het eens met je advies om duurdere schulden (ook je hypotheek) eerst af te lossen. Verder vind ik persoonlijk dat je er zo rationeel mogelijk naar moet kijken.

    Toen het rentepercentage van mijn resterende €12,000 studieschuld op 0.12% werd vastgesteld, heb ik direct 60 maanden uitstel van betaling aangevraagd, omdat de inflatie (=geldontwaarding) ruim 10x hoger lag dan de rente. Inmiddels is de inflatie 2% hoger dan de rente, wat betekent dat mijn studieschuld €20 per maand ‘minder waard wordt’. Dat bedrag zou je met het afsluiten van een telefoonabonnement, verzekering of energieleverancier ook niet laten liggen!

    Ik heb overigens een veelvoud van het schuldbedrag aan spaarbuffer en beleggingen, dus ik zou het in een keer kunnen afbetalen als het mij een beter gevoel zou geven. Maar toch besluit ik om dat niet te doen vanwege de lage rente.

    Reply

    • Saska | Finance Monkey
      november 11, 2018 @ 7:49 am

      Thanks Bart voor je goede comment. Ik denk dat het zeker een verschil maakt wanneer je weet dat je over het geld kan beschikken als je toch zou besluiten je studieschuld af te betalen. Lijkt me een erg fijn gevoel! 🙂 60 maanden uitstel aanvragen vind ik persoonlijk wel een beetje lastig, wat nu als ik een periode werkloos zou worden? Dan hou ik liever de mogelijkheid om dan de terugbetaling stop te zetten. Toch ben ik het ook eens met je beredenering, zeker als je meer rendement kunt behalen door het geld ergens anders in te investeren zodat door die investeringen je studieschuld zich vanzelf terugbetalen. Het blijven toch lastige keuzes en voor iedereen is het gevoel natuurlijk anders, financieel gezien snap ik je besluit volkomen, toch knaagt er dan bij mij iets, haha 🙂

      Reply

      • Bart
        november 16, 2018 @ 8:49 am

        Hi Saska, ik snap dat voor veel mensen het gevoel van een openstaande schuld minder leuk kan zijn. Maar ik ben bang dat dezelfde mensen bij een scherpe daling van de waarde van hun beleggingen waarschijnlijk zullen uitstappen van de beurs. Het objectief kunnen bekijken van schuld vs investeren vs risico helpt je op de lange termijn ontzettend!

        Voorbeeld: Ik ga er van uit dat ik over mijn beleggingen een conservatieve 5% rendement haal op lange termijn, na aftrek van kosten en belastingen. Als je doorrekent wat dat betekent met een beleggingshorizon van 25 jaar; dan is die beslissing ruim €6,000 waard, de helft van het oorspronkelijke schuldbedrag!

        Reply

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.