Financieel onafhankelijk: niet meer werken?

Vaak lees ik bij collega bloggers artikelen over financieel onafhankelijk worden en vervroegd met pensioen gaan. Zelf lijkt me dit ook erg aantrekkelijk en heb ik ook al wel eens geschreven over deze onderwerpen (zie bijvoorbeeld: hoeveel investeren tot je financieel onafhankelijk bent?). Toch is er iets waar niet vaak over gepraat wordt. Dat is de vraag of je nooit meer zult “werken” als je met pensioen gaat? Is de vergelijking pensioen = niet meer werken? Hierover vandaag mijn gedachtes, maar ik ben ook erg benieuwd naar hoe jullie hier over denken dus laat je mening achter in de comments!

Oke, wat verstaan we onder werk?

Misschien is het welk handig om eerst duidelijk te hebben wat we onder werk verstaan. Werk omvat activiteiten die maatschappelijk of economisch nuttig zijn. Dit zowel voor de uitvoerder als de samenleving in het geheel. Dus voeg je iets toe waar de economie of samenleving beter van wordt, dan valt dit onder de noemer werk. Hier hoeft niet altijd een economische beloning tegenover te staan (vrijwilligerswerk) maar dat kan natuurlijk wel (salaris).

Een aantal redenen om wel na je “pensioen” te gaan werken

Met pensioen gaan zie ik ook wel als financieel onafhankelijk zijn. Je bent niet langer afhankelijk van een baan om rond te komen maar kan het leven bekostigen van andere middelen. Hieronder een aantal redenen waarom het goed zou zijn om in zo’n situatie toch te blijven “werken”.

1. Life-long learning en meegaan met de tijd

Door te blijven werken blijf je actief in de maatschappij staan. Je komt sneller in aanraking met veranderingen en over het algemeen zorgt werken ervoor dat je nieuwe dingen blijft leren. Dit is van belang om je verbonden te blijven voelen met de samenleving. Daarnaast blijkt een life-long learning aanpak ervoor te zorgen dat je ouder wordt! Misschien toch maar weer eens een cursus of studie oppakken?

2. Niet afhankelijk van het systeem

Door actief te blijven tijdens je pensioen in de vorm van werk wordt je niet volledig afhankelijk van het systeem. Dit is natuurlijk voornamelijk het geval wanneer je betaald werk blijft verrichten, of activiteiten onderneemt waaruit een economische beloning voortvloeit.

3. Je nuttig voelen

Wanneer je iets bijdraagt aan de maatschappij heb je het gevoel dat je er toe doet. Dat je een verschil kan maken in iemands leven (denk vrijwilligerswerk) of kennis hebt die van belang is voor bepaalde economische processen (je weet bijvoorbeeld hoe een bepaald proces uitgevoerd dient te worden). Dit gevoel is belangrijk om zelfvertrouwen te houden en niet te vervallen in depressieve gevoelens wanneer je “met pensioen” zou gaan.

4. Je onderhoudt verschillende contacten

De contacten en gesprekken die je hebt met mensen op het werk zijn toch vaak anders dan met vrienden of familie. Juist daarom is het denk ik belangrijk om te blijven werken. Zo kom je makkelijker in contact met verschillende achtergronden en hebben mensen misschien ook wel een andere mening over bepaalde onderwerpen. Dit voorkomt dat we in bepaalde gewoontes qua denkgedrag vervallen en ons meer verbonden voelen met de samenleving als geheel.

5. Het is gezond!

Blijven werken schijnt een belangrijk effect te hebben op hoe oud we worden en hoe gezond we oud worden. Dit heeft denk ik allemaal veel te maken met bovenstaande punten, maar blijft toch een belangrijke factor om te benoemen!

Hoe ik het zelf zou willen inrichten

Nu hoeft het natuurlijk niet te betekenen dat als je met pensioen bent of jezelf financieel onafhankelijk kunt noemen, je nog steeds 40 uur per week zou moeten werken. Toch is niet meer werken ook wel weer het volledige andere uiterste. Het is denk ik belangrijk na te gaan welke werkzaamheden je zelf zou willen doen en hoeveel tijd hiervoor reëel is. Het is bijvoorbeeld prima om 2 – 4 uur per week vrijwilligerswerk te doen, maar een baan vinden met inhoud voor 2 – 4 uur per week is lastig!

Zelf zou ik het liefst 1 á 2 dagen in de week werken tegen een kleine vergoeding. Ik zie dit voor me als meer ondersteunend aan anderen. Misschien in de vorm van een coach voor ondernemers. Wie weet loopt mijn bedrijf tegen die tijd wel heel goed en blijf ik daar op de achtergrond actief bij. Who knows? Daarnaast zou ik wel weer vrijwilligerswerk gaan oppakken. Misschien weer bij Schuldhulpmaatje (mensen met financiële moeilijkheden ondersteunen) of anders bij een vereniging in een of andere commissie.

En de rest van mijn tijd? Die hoop ik door te brengen met vrienden en familie. Af en toe eens op vakantie te gaan en een land te bezoeken waar ik nog niet eerder ben geweest zodat ik nieuwe culturen en gewoontes kan leren kennen. Lekker te koken en eten. In de moestuin rond te scharrelen en een mooie wandeling te maken. O ja, en misschien eens een keertje een potje tennis winnen?

Mijn ervaringen van de afgelopen 9 maanden

Zoals jullie weten heb ik 9 maanden geleden mijn baan opgezegd. Vanaf 1 december was ik dus officieel werkloos. Dit was voor mij een periode om te ontdekken wat ik wil qua werk en levensindeling. Waar mijn passies liggen en waar ik graag mijn energie in wil steken. Je zou het dus ook wel kunnen zien als een soort mini pensioen (ja, ironisch hé? Want ik had daarvoor nog maar 1,3 jaar gewerkt dus een mini pensioen zou nog niet nodig hoeven zijn…).

Wijze les na 6 maanden: niet meer werken is niks voor mij!

Toch heb ik uit deze periode ook een belangrijke les geleerd. Ik had mezelf de financiële vrijheid gegeven om een jaar op zoek te gaan naar wat ik leuk vind om te doen, energie van krijg etc. (Dit kwam inderdaad neer op een savingsrate van 50% het jaar ervoor…). Nu kan je dit natuurlijk op veel manieren aanpakken en een jaar is een lange periode. Toch merkte ik na zo’n 6 maanden dat ik wel helemaal klaar was met “thuis zitten” en niet meer werken. Ik ben er in deze tijd achtergekomen dat stil zitten en niks ondernemen niet bij mijn persoonlijkheid hoort. Het heeft er ook mee te maken dat Mr Boyfriend wel gewoon naar zijn werk moest. Vrienden werkten gewoon. Hoe ga je dan je leven indelen? Plus in het achterhoofd wist ik dat het tijdelijk was en ik gewoon weer aan het werk zou moeten binnen een jaar.

Hoe ik mijn tijd heb ingedeeld

Een lange verre reis maken was een optie, maar, been there, done that (en om eerlijk te zijn is dat met z’n tweeën toch leuker dan alleen!). Je kunt ook maar zoveel sporten in een week. Een nieuwe hobby? Die vond ik dan toch wel in mijn blogs en in schrijven.  Ik heb in deze periode mijn beide blogs weten uit te bouwen naar een redelijk lezersbereik, een e-book geschreven en ook nog een eigen bedrijf opgezet met mijn vriend. Daarnaast weet ik nu beter wat ik zoek in een baan. Het is dus een productieve tijd geweest.

Wat is dan voor mij wel een reden om financieel onafhankelijk te willen worden?

Meer mijn eigen pad kunnen kiezen. Zelf bepalen wat ik wil doen en hoe ik mijn tijd wil indelen. En nee, dit is voor mij niet de gehele dag in een hangmat aan het strand liggen. Wel: werken aan wat ik leuk en belangrijk vind. Iets terug kunnen doen voor de samenleving. Maar ook een betere work-life balance.

Hoe staan jullie hier in? Ik ben erg benieuwd!

Voor deze 9 maanden dacht ik namelijk dat een leven lang in een hangmat echt heaven zou zijn, maar daar kom ik nu weer keihard op terug… Niet meer werken is simpelweg niks voor mij!

Vond je dit een leuk artikel? Bewaar hem dan op Pinterest: