Confession: dat sportschoolabonnement moet echt de deur uit

Vorig jaar zomer verbleef ik met vriendlief in een hutje aan het strand op het mooie Phu Quoc in Vietnam. Hier hadden we de tijd en de rust om over ons leven na te denken. Wat vinden we nu echt belangrijk? 1 van die punten was vaker de natuur in en gaan hiken. Dit zijn we sindsdien ook al vaak gaan doen (lees hier meer over onze avonturen). Samenhangend met hiken wilden we ook fitter worden. En hoe doe je dat? Naar de sportschool gaan natuurlijk, en dus sluit je een sportschoolabonnement af….

Het eeuwig terugkerende sportschoolabonnement

Misschien voor velen herkenbaar, maar ik ben dus ook zo iemand die denkt weer een sportschoolabonnement af te moeten sluiten zodat ik nu dan wel echt een keer fit ga worden! Ergens weet ik dat dit complete onzin is en ik nou eenmaal niet de persoon ben die de sportschool leuk vind, maar in een opwelling ben ik maar weer een jaarabonnement aangegaan. Dit keer wel samen met m’n vriend. We willen er immers nu echt samen voor gaan! Samen zouden we elkaar wel mee de sportschool in slepen en elkaar motiveren om op sportief vlak ook aan onze gezondheid te werken (we eten al best gezond samen, dat is al het halve werk..). Daarbij komt nog dat we onszelf ook een doel hadden gesteld: de Dingleway in Ierland lopen. Met dit doel in ons achterhoofd zou het ons zeker gaan lukken om goed gebruik te maken van de sportschool. 2x per week wilden we ons daar in het zweet gaan werken…

Lees ook: Het sport budget

Het is niet de eerste keer dat ik een sportschool abonnement heb afgesloten. Eerder wilde ik mezelf ook al laten geloven dat ik met zo’n abonnement toch wel echt een keer zou gaan sporten, al was het maar 1x per week… destijds ben ik geloof ik in een half jaar tijd maar 8x geweest, zonde van het geld dus. Maar, dat was inmiddels al weer 2 a 3 jaar geleden en ik was natuurlijk veranderd. Ik had het licht gezien en met een doel voor ogen ging het deze keer toch wel echt lukken.

Psychologische valkuil

Waarom trap ik er toch telkens weer opnieuw in? Waarom is het zo moeilijk om toe te geven dat ik geen super sportief persoon ben en de sportschool gewoon totaal niet mijn ding is? Geld uitgeven aan een abonnement zorgt er niet voor dat ik die sportschool binnen ga stappen. Erger nog; het zorgt er juist voor dat ik me schuldig voel dat ik al weer een tijdje niet ben geweest. En dat schuldgevoel zorgt er weer voor dat ik niet de stappen onderneem om naar de sportschool te gaan. Tada, een mooie vicieuze cirkel dus!

Kortom, omdat je ergens een financiële verplichting aangaat hoeft dat nog niet te betekenen dat je dan ook de andere bijbehorende acties gaat ondernemen. Een sportschool abonnement afsluiten is makkelijk, maar daadwerkelijk naar de sportschool gaan een stuk lastiger…

Acceptatie en rust

Ik zal moeten accepteren dat, hoe hip een sportschool ook mag zijn, het simpelweg niet de manier voor mij is om te bewegen en fit te worden/zijn. Ik vind het saai en het motiveert me niet. Misschien ben ik wel gewoon lui maar ik hou meer van lange afstanden wandelen (20 km op een dag) en mezelf in rare yogaposes wurmen. Daar wordt ik veel gelukkiger van!

Lees ook: Investeren in je gezondheid – de beste investering ooit!

Bye bye sportschool

Ik ga mijn sportschool abonnement dus opzeggen. Het geld wat ik voor dat jaar al had betaald zal ik niet meer terugkrijgen, maar door het nu al vroegtijdig op te zeggen ben ik er in ieder geval zeker van dat het me niet nog meer geld zal kosten. Ik zie het dus maar als een besparing en het reeds betaalde geld als een sunk cost dat ik gewoon kwijt ben…

Hebben jullie ook wel eens een sportschoolabonnement afgesloten waar je vervolgens amper gebruik van hebt gemaakt?

Ik hoop dat ik zelf in ieder geval nooit meer voor een sportschoolabonnement zal vallen. Er zijn immers vele leukere en goedkopere manieren om te sporten!

Vond je dit een nuttig artikel? Bewaar hem dan op Pinterest: