Hoe ik ben begonnen met beleggen!

Het is inmiddels al weer een dik jaar geleden wanneer ik echt zelf ben begonnen met beleggen. Alhoewel, dat zeg ik nu wel, maar mijn eerste belegging was via mijn vader. Dat is wel een stuk langer geleden, ik denk zo in het begin van de financiële crisis in 2008. Destijds was het meer een spel, nu kijk ik er een stuk serieuzer naar. Lees mee met mijn avonturen wanneer ik ben begonnen met beleggen.

Mijn eerste aandelen: banken in tijden van de financiële crisis

Tijdens de financiële crisis hadden de banken het zwaar te verduren, het vertrouwen in de markt was weg. Aandelenkoersen denderden naar beneden, zo laag zelfs dat je eigenlijk bijna zeker wist dat ze failliet zouden gaan. In die tijd beginnen met beleggen was dus meer een spel voor me, een grapje tussen m’n vader en mij. Als ik me niet vergis hadden we destijds gezamenlijk aandelen gekocht in de ABN Amro (maar het had ook een andere Nederlandse bank kunnen zijn, is alweer zolang geleden…). Een paar eurocent per aandeel, het was puur gokken. Of je raakt alles kwijt of de koersen stijgen weer en je hebt een mooie deal gemaakt. Volgens mij kan ik me nog bedragen herinneren van €0,17 tot €0,34 waarvoor het aandeel wat we besloten te kopen werd verhandeld.

Het was puur een spel

We kochten geloof ik voor 50 of 100 euro een aantal aandelen van dezelfde bank en hielden een beetje bij hoe ze ervoor stonden. Het was een leuk gespreksonderwerp wat ons destijds wel dichter bij elkaar heeft gebracht. In het vak economie op de middelbare school was ik goed. Ik wist alleen nog helemaal niks van de aandelenmarkt. Zodra de aandelen aan het stijgen waren werd ik enthousiast! Maar op het moment dat ze een week lang daalden maar nog steeds wel voor ons in de plus stonden werd ik bang en wilde ik cashen. Ik vroeg toen m’n vader de aandelen te verkopen.
Weer een aantal weken of een maand later stegen ze weer en wilde ik wel weer mee in de race. Hoe toepasselijk, precies het gedrag van vele (“onwetende”) particuliere beleggers, dat vertoonde ik toen. Geen lange termijn focus, geen strategie en onderzoek gedaan naar het bedrijf, geen spreiding om de gemoederen tot rust te brengen, maar juist paniekvoetbal! Ik heb ze geloof ik toen weer gekocht, al weet ik zeker dat m’n vader ze in die tussentijd nooit heeft verkocht en dus winst aan me heeft gemaakt, haha! Das niet eerlijk, hé pap! 😉 Het was zeker wel een wijze les. Uiteindelijk heb ik het spelletje niet lang volgehouden en dat was het dan.

Kennis opdoen

We hadden het zo nu en dan nog wel over de aandelenmarkt, zeker tijdens mijn studentenjaren heb ik m’n vader wel eens verteld dat hij ze moest verkopen omdat er een paar mindere maanden aan zaten te komen. Je begint de factoren en signalen te herkennen. Toch heeft hij geloof ik nooit naar me geluisterd terwijl ik het wel vaak bij het rechte eind had… Blijkbaar geloofde hij niet in het timen van de markt. Zijn goed recht natuurlijk. Het pakt immers ook vaak niet goed uit. Als arme student was het nooit bij me opgekomen om te beginnen met beleggen, van welk geld dan? Dat was immers allemaal bestemd voor m’n studie. Achteraf gezien had ik dit anders aangepakt, maar goed, achteraf…

Maar weer eens een gokje wagen?

Mijn gedachtegoed was veel veranderd sinds ik was begonnen met studeren tot op heden. Eerst de rechtse VVD’er, nu de groene bomen knuffelaar.  Mijn spaargeld stond al een tijd bij de ASN Bank (groen + hogere rentes dan bij de grootbanken) maar sinds ik begon met werken werd mijn interesse in de aandelenmarkt weer aangewakkerd. Er kwam nu geld binnen, meer dan ik per maand uitgaf. Natuurlijk moesten er na een aantal dure studiejaren reserves opgebouwd worden, maar dat rendement hé… dat zat me toch niet helemaal lekker.

Gaan voor groen

Na een scriptie voor mijn master te hebben geschreven over environmental performance and the cost of equity capital was ik van mening dat geld groen moest worden belegd. De vele wetenschappelijke artikelen die ik hierover had gelezen wezen er immers op dat er een premium is voor bedrijven die groen bezig zijn. Als dit het geval is, zorgt dit ook voor een verandering in gedrag van bedrijven. Dit gecombineerd met goede ervaringen als klant van de ASN Bank leidde tot het openen van een beleggersrekening.

Beleggen in fondsen was ook een stuk gemakkelijker: goede spreiding en minder tijd investeren. Een ander bijkomend voordeel was ook dat je per keer ook gerust 5 euro kon inleggen. De kosten vond ik op dat moment prima, want ja, die 5 euro’s heb ik ook daadwerkelijk ingelegd (zullen ze daar wel niet blij mee zijn geweest.. = hogere kosten voor de bank!), dit maakte voor mij beleggen veel toegankelijker. In 1x 100 euro inleggen in 1 fonds zonder verdere spreiding vond ik namelijk nog maar lastig.  Zoals je wel door hebt was dit ook simpelweg maar een beetje proberen en kijken hoe alles werkt. Misschien vond ik het nog wel het leukst om Excel sheets te bouwen met hoeveel ik in welk fonds had belegd en hoe ik de verhoudingen wilde zien per fonds voor mijn gehele “portefeuille”.  Nog steeds een spelletje dus.

Maar toen…

Ik raakte steeds meer geïnspireerd door blogs en video’s en boeken over passief inkomen. Geld voor je laten werken in plaats van zelf voor het geld werken…  Toen ASN ook nog eens besloot de interface te veranderen en daardoor dus niet duidelijk werd wat je behaalde rendement was, was de keuze voor mij makkelijk (dit hebben ze geloof ik inmiddels weer aangepast). Ik ging opzoek naar een broker om het nu eens echt serieus aan te gaan pakken. Het spelletje spelen was voorbij, welkom in de grote mensenwereld Saska.
Later meer over waarom ik ben geswitcht van beleggingsfondsen naar ETFs.

Wordt vervolgd!

Ik hoop dat dit artikel je heeft kunnen inspireren. Hoe ik ben begonnen met beleggen verliep dus totaal niet vlekkeloos, maar het is een kwestie van proberen en leren naar mijn mening. Fouten maken is niet erg, zolang je er maar van leert! Wanneer ben jij begonnen met beleggen?

Vond je dit een nuttig artikel? Bewaar hem dan op Pinterest: